Η γλώσσα…

Η γλώσσα…


Η ΕλληνοΑμερικάνικη γλώσσα με την υπέρμετρα χαρακτηριστική προφορά έχει τα τερτίπια της. ῾Θα σε πάρω πίσω᾽, λέμε αποφασιστικά και αισιόδοξα στους φίλους μας στο τηλέφωνο. ῾Το κρασί μου δίνει πονοκέφαλο᾽. Χαρακτηρίζουμε τα πάντα ως ῾ενδιαφέρον᾽. Ο καιρός είναι ῾άνετος᾽῾Τρέχουμε σε ένα στενό πρόγραμμα᾽και όταν δίνουμε οδηγίες στον ανυποψίαστο ῾καβαλάρη μηχανής᾽ του λέμε χωρίς ενδoιασμό να πάει ῾γύρω γύρω στον κύκλο᾽. Κι όταν αυτός αρχίσει να κοιτάει σα χαμένος μήπως βρει τον κύκλο του χαμογελάμε λαμπερά και του λέμε ῾και μόλις χτυπήσεις το σταυρόδρόμι πάρε ένα κοφτερό αριστερό και είσαι εντάξει!᾽

Από την άλλη, οι Έλληνες φοιτητές, καλοντυμένοι, καλοθρεμένοι και πλήρως εφοδιασμένοι με σουτζουκάκια, μπιφτεκάκια, αρνάκι ψητό και σπανακόπιτες αρκετές για να βγάλουμε όλο το τρίμηνο ως τα Χριστούγεννα που θα πραγματοποιηθεί ο πρώτος ανεφοδιασμός της χρονιάς, κάθε χρόνο δημιουργούν και επεκτήνουν το δικό τους προσωπικό και φαντασμαγορικό λεξιλόγιο (Phatic language?):  Light me and I sliped, From the town I come and on top of the hill cinnamon, I brought her to you, I told her tou you, the fig fig and the tub tub. Άντε να μην αγριέψω και δεις the sky σφονδύλι. Και με όλη μας την ἐμφυτη ευγένια μοιράζουμε εκλεράκια που μας έστειλε με FedEx η μαμά από το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς σ᾽ὀλους τους συμμαθητές μας πριν καλά καλά καταλάβουν τι σημαίνει name day.

NO COMMENTS

Leave a Reply