Μια Ελληνίδα στην ορκωμοσία του Ομπάμα

Μια Ελληνίδα στην ορκωμοσία του Ομπάμα

[slideshow=1]
Ἐκανα κι εγώ μαζί με πολλούς άλλους την ατυχή προσπάθεια να φτάσω στην Ουάσινγκτον την παραμονή της ορκωμοσίας του Ομπάμα. Και μαζί με πολλούς ακόμα ταλαιπωρημένους ταξιδιώτες έμεινα στο αεροδρόμιο του Νιούαρκ σχεδόν μια ολόκληρη μέρα μέχρι την τελική ανακοίνωση πως η πτήση μας τελικά θα ακυρωνόταν. Φορτώσαμε λοιπόν τις βαλίτσες μας στα καροτσάκια τους και καταφέραμε με τα πολλά να βρούμε το λεωφορειάκι που θα μας έφερνε στο ξενοδοχείο τρείς η ώρα μετά τα μεσάνυχτα για να μας ξαναπάρει πίσω στο αεροδρόμιο τέσσερις ώρες μετά, νωρίς νωρίς για την πρωινή πτήση.

Τέτοιου είδους ταλαιπωρίες ανατρέπουν σχέδια περαιτέρω εκδρομικών αναζητήσεων ιδιαίτερα στους μείων 4 βαθμούς Κελσίου και πολλοί από τους κακόμοιρους συνταξιδιώτες μου έχασαν την ενέργεια και την πεποίθηση να παρακολουθήσουν από κοντά την ορκομοσία του προέδρου. Δε μπορώ να πω οτι μου συνέβη και εμένα κάτι τέτοιο. Η ορχηστρική μουσική στο αεροδρόμιο της Ουάσινκτον είχε εναν αμυδρό τόνο αισιόδοξου εμβατηρίου ενώ τα εορταστικά πανό καλοσόριζαν τον σαρακοστό τέταρτο πρόεδρο στην εξουσία.

Μπήκα στο ταξί λίγο μετά τις 10 το πρωί και μπορώ με σιγουριά να πω πως η έλλειψη της κίνησης και τα κατά παράξενο τρόπο γραφικά “security checks” έκαναν τη μέρα εξαιρετικά ιδιόμορφη και ίσως υπεροπτική απέναντι σε οποιαδήποτε προηγούμενη μέρα άφιξης στην Ουάσινκτον. Ο αυτοκινητόδρομος ήταν σχεδόν κενός στις 10 το πρωί, ώρα που υπό άλλες συνθήκες είναι ώρα αιχμής, γιατί ντόπιοι και ταξιδιώτες είχαν στριμωχτεί στα παγωμἐνα και ανεμοδαρμένα κεντρικά σημεία της πόλης. Εκεί υπήρχαν τεράστιες οθόνες και ηχεία που μετέδιδαν ζωντανά την ορκομοσία και το λόγο του Μπαράκ Ομπάμα.

Έφτασα στο μετρό του Φόγκι Μπότομ κανένα μισάωρο αργότερα.Ο κόσμος είχε εξαπλωθεί ως το Λίνκον Μεμόριαλ και όλοι φαίνονταν αποφασισμένοι να μη χάσουν λέξη από όσα έλεγε ο Πρόεδρος. Ακόμα και μωράκια που πριν παραπονιόντουσαν φάνηκαν να παρακολουθούν ήρεμα. Τα χειροκροτήματα ξεκινούσαν μετά το τέλος της πρότασης. Σαν να μην ήθελε κανείς να χάσει ούτε τον απόηχο κάποιας λέξης. Το κρύο πάγωνε τα δάχτυλα όσων κρατούσαν ψηλά τις κάμερές τους και εκέινοι προτιμούσαν να παγώσουν παρά να κουνήσουν την κάμερα από τη θέση της. Ενθουσιασμός και πίστη μαζί με το αίσθημα πως είναι τόσο αναγκαία η δικαίωση της ελπίδας που κάνει τις στιγμές πιο βαριές μέσα στην αισιόδοξη διαφάνειά της.

1 COMMENT

  1. […] Πρσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της Ουάσινγτον, φόρεσε το απαραίτητο αξεσουάρ της ημέρας, τα “Ομπάμα” γυαλιά ηλίου πήρε την κάμερα και την φωτογραφική της και ξεχύθηκε στους δρόμους της Αμερικανικής πρωτεύουσας σε μία από της πιο ιστορικές στιγμές της. Η Άννα-Μαρία Δελληνάσιου περιγράφει το πως ήταν να είσαι ανάμεσα στο ένα εκατομμύριο κόσμου που χειροκρότησε τον 44ο πρόεδρο της Αμερικής Μπαράκ Ομπάμα.  Διαβάστε το άρθρο. […]

Leave a Reply