Της Ώρας: Μία νέα στήλη ξεκινάει στο Greek Reporter Αμερικής

Της Ώρας: Μία νέα στήλη ξεκινάει στο Greek Reporter Αμερικής

Ο καινός τόπος … Δεν είναι εύκολο πράγμα να κάθεται κανείς σε καθημερινή βάση, πλην Σαββατοκύριακου, και να γράφει ένα κείμενο λίγο ως πολύ καθορισμένων διαστάσεων, όχι τόσο για τον χρόνο που παίρνει ή για το ότι γίνεται εκ των πραγμάτων ένας ακόμη «πονοκέφαλος»: αυτό δεν θά’λεγα ότι είναι ένα πρόβλημα που θα ελάμβανα σοβαρά υπόψη προκειμένου να πω όχι σε μια τέτοια πρόκληση. Αλλωστε μια ματιά στη λίστα των μονίμων «υποχρεώσεων» επί καθημερινής βάσεως, πείθει και τον πλέον δύσπιστο – δηλαδή εμένα – ότι η συγκεκριμένη ενασχόληση δεν είναι παρά μια σταγόνα στον ωκεανό της ημερησίας διατάξεως.
Λοιπόν, «από πού θες να αρχίσω», που έλεγε και το λαϊκό άσμα του Αντύπα, και δεν εννοώ φυσικά τον υποκινητή της εξεγέρσεως στο Κιλελέρ της Θεσσαλίας που αποτελεί σήμερον σημείον αναφοράς κάθε «ξωμάχου», έφιππου επί αγροτικού ελκυστήρος υψηλών κυβικών και προδιαγραφών, τα οποία, ωστόσο, ουδαμώς είναι ανάλογα ως προς την προς καλλιέργειαν έκτασιν και απαιτήσεις.
Βλέπω με τρόμο ότι ήδη έχω παρασυρθεί σε άλλες ατραπούς και επανέρχομαι εις την τάξιν: ο κύριος φόβος που θα υπογόρευε την δια του στρίβειν αποφυγή τοιαύτης αναλήψεως καθημερινούς υποχρεώσεως γεμίσματος της παρούσης στήλης, είναι η πιθανότητα να γίνω βαρετός, κοινότυπος και επαναλαμβανόμενος, αν και, όπως εξ απαλών ονύχων έχομεν διδαχθεί, η επανάληψις είναι η μήτηρ της μαθήσεως (όπως και της …μαδήσεως, αλλά περί αυτού θα επανέλθωμεν εις μελλοντικήν επικοινωνίαν). Εχω όμως την καλήν μαρτυρίαν προτέρας ενασχολήσεως, όταν επί τετραετίαν στην πάλαι ποτέ διαλάμψασα ημερησία εφημερίδα της Νέας Υόρκης, την Πρωινή, είχα μια καθημερινή στήλη, με το ίδιο μάλιστα όνομα, «Της Ωρας». Αν και ο τίτλος παραπέμπει σε γεγονότα της στιγμής, η ιδέα προήρχετο από κάτι που πολύ λίγο εσχετίζετο με την ειδησεογραφική επικαιρότητα. Τη δεκαετία του ’80, πριν αρχίσουν στη νότιο Λευκάδα να ανοίγουν «κανονικά» εστιατόρια δια τους περιηγητάς, τα κατά τόπους καφενεία ετοίμαζαν μερικά εδέσματα επί τόπου και η σχετική πινακίδα έλεγε «Φαγητά της ώρας». Τώρα, θέλετε λίγο η σχέση των ομογενών με τα εστιατόρια (πολλοί έφτασαν να ομιλούν και δια δευτέραν φύσιν – η πρώτη άραγε ποία ήτο;), αλλά και το γεγονός ότι η σειρά ετοιμαζόταν στη στιγμή, δεν ήταν δηλαδή προκάτ όπως το κατεψυγμένο παστίτσιο που δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμη, με οδήγησαν στην επιλογή αυτού του ονόματος για τη στήλη που αποτέλεσε σημείο αναφοράς του φιλόμουσου (που αγαπούσε δηλαδή τις τρίχες του στοχασμού) αναγνωστικού κοινού, όσο διήρκεσε η παρουσία μου στην εν λόγω εφημερίδα (προτού απολυθώ παραμονές πρωτοχρονιάς υπό κομμουνιστού-«μαϊμού», όστις «αγωνίζεται» έως την σήμερον για το …Κυπριακό με τρεις κρατικούς μισθούς στο ίδιο σπίτι). Τώρα λοιπόν που ο χρόνος, αλλά και η τεχνολογία επιτρέπουν την ανακίνηση του εν λόγω επιχημένου εγχειρήματος, επέλεξα να κρατήσω το ίδιο όνομα, παρά το γεγονός ότι πολλά δεδομένα είναι πλέον διαφορετικά και εγώ βέβαια έχω αλλάξει ποικιλοτρόπως (έχω γίνει χειρότερος, αλλά με βάση την πλήρη διαστροφή εννοιών στον δημόσιο βίο της ομογένειας δύναται να σημαίνει ακριβώς το αντίθετο και τούμπαλιν).
Λοιπόν, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και ο βίος και πολιτεία μου αποδεικνύουν του λόγου το αληθές! Από σήμερα και πέντε μέρες κάθε εβδομάδα θα είμαστε μαζί μέσω του «Greek Reporter» και στον βαθμό που οι δυνατότητες το επιτρέπουν, δηλώνω αποφασισμένος να εμπλουτίσω την καθημερινότητά σας με διάφορα «μαργαριτάρια» κυρίως της λανθάνουσας ειδησεογραφίας, πάντα βέβαια με σεβασμό στους βασικούς κανόνες της …αναισθητικής!

Δημήτρης Ρομποτής D.R.
dr@radioneo.us

ΥΓ: Να ακούτε και την καθημερινή μου Εκπομπή Καυσαερίων στο Ράδιο ΝΕΟ (11:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 το μεσημέρι ώρα Νέας Υόρκης. Επαναλαμβάνεται αυθημερόν, 11:00 με 12:00 το βράδυ). Το πρόγραμμα μεταδίδεται στην υποσυχνότητα 95,5 (Νέα Υόρκη, Νέα Ιερσέη, Κονέκτικατ) και στο Διαδίκτυο η διεύθυνση είναι www.radioneo.us

1 COMMENT

  1. B”H
    It is a matter of wonderment that this Dimitri (Rhompotis) has accumulated a range of professional associations in journalism that puts him in the unique position to comment far and wide on current affairs. Personally, I am particularly taken by his fluency writing in his native Greek, though his English pieces continue to improve. With humility and acute sensitivity, given the fraught relations between self-described “authentic” Greeks and their compatriots, members of minorities like their 5,000 remaining Jews, I shall encourage him to break out from the straitjacket of nationalist thought: to invite and explore topics of controversy, yes, but the very ones which make for fruitful and progressive outcomes. After all, the aim, always, must be to promote tolerance, understanding, and deep appreciation of the diversity that the human condition is prone, offering my own support to achieve this vision!

Leave a Reply