Ομολογία ταυτότητας το νέο ομόλογο

Ομολογία ταυτότητας το νέο ομόλογο

Η πρόσφατη «αποκάλυψη» της «Wall Street Journal» ότι επίκειται έκδοση ελληνικού ομολόγου προς τους ανά τον κόσμο ομογενείς, αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο ενδεχόμενο. Βέβαια, ο συντάκτης της εφημερίδας αντιμετώπισε το θέμα ειρωνικά, ίσως για αυτό και έστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του ενδιαφέροντός του στους περί την Αστόρια ομογενείς, υποκύπτοντας σε στερεότυπα που παραμένουν ισχυρά όσο κι’αν έχει προχωρήσει ο εδώ Ελληνισμός, έχοντας πλέον ανθρώπους-κλειδιά σε όλους σχεδόν τους τομείς της αμερικανικής πρωτοπορείας – όπου και όσο υπάρχει κάτι τέτοιο ακόμη – αλλά τί να κάνουμε, όπως λέμε και στο Αμέρικα «old habits die hard»!
Ωστόσο, το ομόλογο από την έκδοση του οποίου, αν πιστέψουμε την εν λόγω εφημερίδα, η ελληνική κυβέρνηση ευελπιστεί να συγκεντρώσει τρια δις, μπορεί εφόσον «χρησιμοποιηθεί» σωστά να αποβεί επωφελές σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό για την ίδια την ομογένεια, αφού, ας μην έχουμε αυταπάτες, η Ελλάδα δεν σώζεται με τρία δις. Να διευκρινίσω στο σημείο αυτό και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, ότι μιλάω για την ομογένεια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής όχι για τη ελληνική διασπορά στο σύνολό της.
Ο συντονιστής του ΣΑΕ (Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού) Αμερικής, κ. Θεόδωρος Σπυρόπουλος, ο οποίος ήταν ο πρώτος που μίλησε για έκδοση ομολόγου προς τους ομογενείς όταν άρχισε η οικονομική κατάρρευση στην Ελλάδα πριν από ενάμισυ χρόνο, μου είπε σε συνέντευξη που είχα μαζί του στην Εκπομπή Καυσαερίων την περασμένη Παρασκευή κάτι πολύ ενδιαφέρον: στη σχετική πρόταση που υπέβαλλε προς την ελληνική κυβέρνηση είχε ζητήσει ένα μέρος από τα έσοδα αυτού του ομολόγου να επιστρέφει στην ομογένεια και από εκεί να χρηματοδοτούνται διάφορες ανάγκες της, όπως σχολεία, πανεπιστημιακές έδρες, κινητοποιήσεις για τα εθνικά θέματα κλπ. Αν και όπως μου είπε, δεν έχει πληροφόρηση αν η ιδέα έχει ληφθεί υπόψη, θεωρούμε ότι είναι κάτι στο οποίο τόσον ο ίδιος όσο και άλλες οργανώσεις θα πρέπει να επιμείνουν. Εφόσον το ομόλογο κυκλοφορήσει και τύχει υποστήριξης από τους ομογενείς δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την έως έναν βαθμό οικονομική αυτονομία της οργανωμένης ομογένειας, κάτι που αποτελεί (με εξαίρεση την Κυπριακή Ομοσπονδία Αμερικής που ορθώς και ευτυχώς λαμβάνει οικονομική βοήθεια από την Κύπρο) πάγιο, αναπάντητο, ζητούμενο όλων των μεγάλων οργανώσεων (όσων έχουν απομείνει, δηλαδή).
Επειδή ο καθένας θα αναρωτηθεί, πώς θα γίνει η μοιρασιά, ποιά οργάνωση θα δικαιούται να πάρει τί, η απάντηση – όπως και σε πολλά ομογενειακής υφής ζητήματα – είναι πιο απλή από ό,τι φαντάζει και εν προκειμένω καθόλα αξιοκρατική: κάθε οργάνωση θα δικαιούται να λαμβάνει ανάλογα με τον αριθμό των μελών ή και εκτός αυτής ομογενών που θα μπορέσει να παρακινήσει να αγοράσουν ομόλογα. Δηλαδή, όταν ένας από εμάς θα παίρνει ένα ομόλογο, θα μπορεί να συμπληρώνει μέσω ποιάς οργάνωσης συμμετέχει ή μέσω ποιού συλλόγου ειδοποιήθηκε και πείστηκε να συμμετάσχει. Εκτός από την Ελλάδα και οι ίδιες οι οργανώσεις θα μπορούσαν να κρατούν σχετικές αποδείξεις, οπότε τα στοιχεία θα συνέπιπταν και δεν θα εδημιουργείτο κανένα πρόβλημα. Με τον τρόπο αυτό επίσης θα βλέπαμε ποιές οργανώσεις έχουν τη δυνατότητα να κινητοποιήσουν κόσμο και να φανούν χρήσιμες σε μια τόσο σημαντική εκστρατεία. Και επειδή το μέγεθος κάθε οργανισμού θα πρέπει να κρίνεται από το έργο και την αποτελεσματικότητά της, όχι από τον αριθμό των μελών που ισχυρίζεται πως έχει, να ένα πρώτης τάξεως τεστ να αποδείξουν εις εαυτές και αλλήλους το πραγματικό τους ανάστημα!
Καλό θα ήταν επίσης ο κ. Σπυρόπουλος να έρθει σε επαφή και με άλλους αξιωματούχους ομογενειακών οργανώσεων, ώστε κατά τις συναντήσεις που θα έχει στην Ελλάδα αρχές Απριλίου, να μεταφέρει το σχετικό αίτημα με τρόπο ενισχυμένο, έχοντας δηλαδή την υποστήριξη ενός μεγαλύτερου μέρους της υποτιθέμενα οργανωμένης ομογένειας.
Πέραν από το οικονομικό όφελος όμως, το ομόλογο μπορεί να αποβεί καίριας σημασίας και σε έναν ακόμη τομέα: εάν προωθηθεί σωστά και με τη συμμετοχή σοβαρών ανθρώπων, μπορεί να συνεγείρει τον εδώ Ελληνισμό, να τον βγάλει από τον λήθαργό του, προσφέροντάς του έναν σκοπό στον οποίο μπορεί να φανεί άμεσα χρήσιμος, αισθανόμενος παράλληλα ότι είναι μέλος μιας κινητοποίησης που πάει πολύ πιο πέρα από τους κατά περίπτωση μικρόκοσμους στους οποίους ζούμε. Κάπως έτσι λειτούργησαν τα αντίστοιχα εθνικά ομόλογα που έχουν εκδόσει κατά καιρούς το Ισραήλ και η Ινδία. Κάπως έτσι συνάχτηκε ο Ελληνισμός και το 1940 κατά την ιταλική εισβολή και εν συνεχεία τη γερμανική κατοχή κλπ. Ετσι περίπου έγινε το 1974 μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και σε λιγότερο βαθμό αρχές του ’90 με την ανεξαρτησία των Σκοπίων και την προσπάθεια σφετερισμού της Μακεδονικής κληρονομιάς. Κάθε λαός χρειάζεται «rallying cries», όπως λέμε, και η σωτηρία της Ελλάδος είναι ένα πολύ δυνατό σύνθημα και κίνητρο. Οσο κι’αν φανεί παράξενο, οι δεύτερης και τρίτης γενιάς Ελληνοαμερικανοί μπορεί να συγκινηθούν ακόμη περισσότερο, αφού λίγο ως πολύ όλοι οι Αμερικανοί βρίσκονται σε αναζήτηση εναλλακτικής ταυτότητας (πέραν δηλαδή της αμερικανικής που στερείται βάθους χρόνου). Ακόμη και ένα πανίσχυρο φιλελληνικό ρεύμα μπορεί να προκύψει αν το ομόλογο αυτό κυκλοφορήσει και προωθηθεί σωστά, όχι απλά ως ευκαιρία να βγάλει κανείς μερικά χρήματα ακόμη, αλλά ως δυνατότητα μετοχής στη σωτηρία μιας χώρας που μπορεί να είναι πατρίδα οποιουδήποτε ανήκει συνειδητά σ’αυτό που αποκαλούμε γενικά και αόριστα «δυτικό πολιτισμό».

Δημήτρης Ρομποτής D.R.
dr@radioneo.us

ΥΓ: Να ακούτε και την καθημερινή μου Εκπομπή Καυσαερίων στο Ράδιο ΝΕΟ (11:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 το μεσημέρι ώρα Νέας Υόρκης. Επαναλαμβάνεται αυθημερόν, 11:00 με 12:00 το βράδυ). Το πρόγραμμα μεταδίδεται στην υποσυχνότητα 95,5 (Νέα Υόρκη, Νέα Ιερσέη, Κονέκτικατ) και στο Διαδίκτυο η διεύθυνση είναι www.radioneo.us

NO COMMENTS

Leave a Reply