Η απόρρητη έκθεση του ΔΝΤ – Οι όροι που θέτει για την...

Η απόρρητη έκθεση του ΔΝΤ – Οι όροι που θέτει για την Ελλάδα

Σκληρούς όρους πέρα από τις παρεμβάσεις στο Ασφαλιστικό ή στο αφορολόγητο φέρεται να θέτει το ΔΝΤ για να εισέλθει στο ελληνικό πρόγραμμα. Αυτό φαίνεται να προκύπτει από την εμπιστευτική έκθεση του Ταμείου που βασικό σκοπό έχει να αξιολογήσει το δεύτερο πρόγραμμα στην Ελλάδα (2012-2016) και ταυτόχρονα περιγράφει τους όρους με τους οποίους θα μπορούσε να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα. Στοιχεία της εν λόγω έκθεσης φέρνει στο φως η «Καθημερινή της Κυριακής». Πρόκειται για ένα κείμενο 38 σελίδων με ημερομηνία 24 Ιανουαρίου 2017 το οποίο θα παρουσιαστεί μαζί με την Εκθεση που θα περιέχει την ανάλυση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους στο ΔΣ του Ταμείου που θα συνέλθει στις 6 Φεβρουαρίου. Από τις δύο εκθέσεις θα κριθεί η στάση που θα κρατήσει το Ταμείο στη διαπράγματευση και τη συμφωνία για νέο πρόγραμμα.

Οπως αναφέρει η Καθημερινή η αποτίμηση της συμμετοχής του Ταμείου δεν είναι θετική στο σύνολό της, ενώ στην έκθεση δίνεται μια γεύση για το πώς θα μπορύσε να είναι η μελλοντική συμμετοχή του Ταμείου σε ένα νέο πρόγραμμα. Η ατζέντα που θα τεθεί στο τραπέζι της διαπραγατεύσης με τους Ευρωπαίους και την ελληνική πλευρά θα αναφέρει, σύμφωνα με την Καθημερινή της Κυριακής, ότι: Θα πρέπει να μπουν από την αρχή δεσμεύσεις για την ελάφρυνση του χρέους που θα το καταστήσουν βιώσιμο. Η ατζέντα που θα τεθεί θα αναφέρει ότι:

1. Οι δεσμεύσεις για την ελάφρυνση του χρέους που θα έχουν ως αποτέλεσμα τη βιωσιμότητά του, χρειάζεται να μπουν από την αρχή του προγράμματος και πρέπει να βασίζονται σε έναν ρεαλιστικό μεσοπρόθεσμο στόχο για επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος.

2. Για την οικονομική ανάκαμψη προτεραιότητα πρέπει να έχουν οι μεταρρυθμίσεις στον τραπεζικό τομέα, καθώς η καθυστέρηση της αντιμετώπισης των “κόκκινων δανείων”, της δημιουργίας του θεσμικού πλαισίου για τις πτωχεύσεις και τον ορισμό των διοικήσεων των τραπεζών έχει επίπτωση στην ανάκαμψη.

3. Όταν η πολιτική βάση για τις μεταρρυθμίσεις είναι εύθραυστη και δεν υπάρχει ισχυρή κυριότητα του προγράμματος, οι προσδοκίες αλλά και η σχεδίαση του προγράμματος πρέπει να είναι πιο συντηρητικές από την αρχή. Το προσωπικό του ΔΝΤ πρέπει να αντιτάσσεται από τους Ευρωπαίους εταίρους για πιο θετικές προβλέψεις.

4. Για να προχωρήσει η ελληνική οικονομία χρειάζεται διεύρυνση της φορολογικής βάσης, ισχυρή εφαρμογή της φορολογικής βάσης, ισχυρή εφαρμογή της φορολογικής συμμόρφωσης και ανάπτυξη στοχευμένων δικτύων κοινωνικής ασφάλειας. Αυτά είναι τα σημεία που θα κάνουν τις μεταρρυθμίσεις “να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια και να είναι περισσότερο κοινωνικά δίκαιες”.

5. Η Ελλάδα πρέπει να επανεκκινήσει τις στάσιμες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που αφορούν στις αγορές προϊόντων, υπηρεσιών, στα εργασιακά, και στα κλειστά επαγγέλματα ώστε να παραμείνει μέλος της Ευρωζώνης. “Κλειδί είναι η διασφάλιση ισχυρής ιδιοκτησίας του προγράμματος”, αναφέρεται χαρακτηριστικά.

6. Βάρος πρέπει να δοθεί στην κοινωνική δικαιοσύνη του προγράμματος. Η έκθεση υποστηρίζει πως το πρόγραμμα δεν ήταν κοινωνικά δίκαιο, παρά τις προσπάθειες του προσωπικού να το κάνει, εγείροντας ανησυχίες για την πολιτική βιωσιμότητα των μέτρων που πάρθηκαν.

7. Θα ήταν σωστό να υπήρχε συγκεκριμένη διαδικασία συνεργασίας του Ταμείου με νομισματικές ενώσεις (όπως το ευρώ) όταν χρειάζεται πρόγραμμα προσαρμογής. Αυτό είναι ένα σημείο που έχει επισημανθεί και σε προηγούμενες εκθέσεις του ΔΝΤ, και τονίζεται η ανάγκη να υπάρχει μια εκ των προτέρων συμφωνία για ανταλλαγή πληροφοριών, για τις τεχνικές αναλύσεις (πολλές φορές οι θεσμοί καταλήγουν με διαφορετικά αποτελέσματα), σχεδιασμό και επικοινωνία του προγράμματος, μεταξύ άλλων. Στην έκθεση αναφέρεται ότι οι εκπρόσωποι από τους τρεις θεσμούς (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) θεωρούν ότι “υπάρχει χώρος βελτίωσης της συνεργασίας τους”.

Η έκθεση εξάγει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα συμπεράσματα και για τους λόγους που το πρόγραμμα βγήκε «εκτός τροχιάς». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ταμείου, η πολιτική αστάθεια υπονόμευσε το πρόγραμμα και το «έθεσε εκτός τροχιάς αντανακλώντας την εύθραυστη κυριότητα και την ισχυρή αντίσταση από τα οργανωμένα συμφέροντα». Ένα μάλιστα από τα συμπεράσματα που φαίνεται να εξάγει το Ταμείο είναι ότι όταν η πολιτική βάση για μεταρρυθμίσεις είναι εύθραυστη και δεν υπάρχει κυριότητα του προγράμματος τότε οι προσδοκίες και ο σχεδιασμός του προγράμματος πρέπει να είναι διαφορετικά.

NO COMMENTS

Leave a Reply